11-09-04

Ivo Michiels op het 13de weekend

Op het dertiende weekend op 3 juli 1954 ontving Gravin d'Hespel pianist Lode Backx, dichter en criticus Herman Van Snick, architect Luc Viérin, dichter Johan Van Mechelen, beeldhouwer Heylbroeck, schrijvers Albert Setola, Albert Van Hoogenbemt en Ivo Michiels, naast de cellist Herman Sabbe en zijn vrouw samen met dokter-psychiater Stefens.

Ivo Michiels werd voor de eerste keer uitgenodigd. Later zal hij nog driemaal deel uitmaken van de gasten. Michiels werd geboren als Henri Ceuppens in Mortsel op 8 januari 1923. Tijdens De Tweede Wereldoorlog werd hij als verpleger te werkgesteld in een hospitaal in Lübeck in Duitsland. Na een tijdje als laborant te hebben gewerkt, was hij journalist bij Het Handelsblad van 1948 tot 1957. Bij de uitgeverij Ontwikkeling bleef hij aan de slag tot in 1978. In de periode 1953 tot 1983 was hij achtereenvolgens redacteur, redactiesecretaris en directeur van het Nieuw Vlaams Tijdschrift. Van 1966 tot 1978 doceerde hij aan het Hoger Rijksinstituut voor Toneel- en Cultuurspreiding in Brussel. Vanaf 1979 vestigde hij zich als voltijds schrijver in de Vaucluse in Frankrijk. In 1977 kreeg hij de Belgische Staatsprijs voor Verhalend Proza voor Een tuin tussen hond en wolf.

In 1993 werd hij bekroond met de driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap. Michiels debuteerde met de gedichtenbundel Begrensde Verten in 1946. Zijn eerste romans zoals Het vonnis uit 1949, schrijft hij in traditionele stijl.  Via de symbolische roman Het afscheid uit 1957 evolueert hij in 1958 met Journal brut naar het experimentele proza. Vanaf het boek Alfa uit 1963 kan Ivo Michiels beschouwd worden als een formalistisch schrijver, die alle kenmerken van het traditionele verhaal terzijde schuift om tot een tekst te komen die een rechtstreeks contact met de lezer creëert.



23:48 Gepost door Reginald | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.