01-11-04

Maria Rosseels op het 18de weekend

Maria Rosseels afkomstig van Borgerhout werd er geboren op 23 oktober 1916. Haar ouders waren van Antwerps-Kempense afkomst. Haar vader, een belastingontvanger, leerde haar lezen eer zij naar school ging. Toen ze vijf jaar was las ze de jeugdverhalen van Abraham Hans en de vertelsels van de gebroeders Grimm. Het gezin telde nog een jongere broer en zus. Zij bracht het eerste deel van haar jeugd door in de Goedendagstraat in Borgerhout, de straat waar ook Herman Van Reeck woonde, de student die op 12 juli 1920 bij een Guldensporenviering op de Antwerpse Grote Markt werd neergeschoten. Diens begrafenis maakte op de toen nog maar 4 jaar oude Maria zo'n indruk dat zij er later in twee boeken naar zal verwijzen, namelijk in Het oordeel en Elisabeth. Toen Maria 7 jaar oud was, verhuisde de famile naar Oostmalle en nam haar intrek in een bijgebouw van een kasteelhoeve. Toen reeds begon zij te schrijven. Zij ging naar school in Turnhout. Zij volgde er de Oude Humaniora. In 1933 verhuisde het gezin naar Essen, wat later naar Kalmthout. Na drie jaar Beroepstechnische School liep zij college aan de Hogeschool voor Vrouwen in Antwerpen. Als jonge beroepsregentes gaf zij gedurende vier jaar les in de Vrije Normaalschool van Gierle. Zij verliet echter vlug het onderwijs om van 1941 tot 1944 te werken op de studiedienst van het Ministerie van Arbeid in Brussel. In 1945 werd zij redactiesecretaresse bij De Pijl, de uitgeverij verbonden aan het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts. Ondertussen had zij ook haar eerste stappen gezet in de journalistiek als losse medewerkster van De Courant, een dagblad dat verscheen van 1937 tot 1939. In 1947 werd zij dan uiteindelijk, door toedoen van Maurits van Haegendoren, toenmalige hoofdcommissaris van de Vlaamse scouts en latere Volksunie-senator, redactrice bij het dagblad De Standaard. Bij de invulling van haar eerste job zorgde zij voor het persklaar maken van iemand anders kopij. Later zou zij de filmrubriek en de vrouwenpagina verzorgen. Zij deed dit in een zeer dynamische persoonlijke stijl, alles behalve routine-journalistiek. Na haar pensionering in 1977 bleef zij meewerken aan de filmrubriek. Buiten haar journalistieke bezigheden bouwde deze bewonderenswaardige vrouw een imposant letterkundige oeuvre op. Hierin schiep de schrijfster enkele markante vrouwenfiguren. Denken we hierbij maar aan Elisabeth uit de gelijknamige trilogie, waarvan het eerste deel in 1953 verscheen. Haar literair hoogtepunt bereikte zij met Dood van een non, dat in verschillende talen vertaald werd en viermaal bekroond werd, onder andere met de Prijs van de Vlaamse lezer, de Litteratuurprijs van Hilvarenbeek, de Prijs van de Provincie Antwerpen en de Prijs van de Vlaamse Letterkundigen. In 1975 werd deze roman ook verfilmd.
Deze bijzondere vrouw is geen veelschrijfster. Als geen ander weet ze echter haar eigen inzicht en overtuiging te verpersoonlijken in de door haar gecreëerde romanfiguren.
Haar eerst werk, het jeugdverhaal Sterren in de Poolnacht verscheen onder de naam van Emma Vervliet, de naam van haar moeder. Later werd het onder de echte auteursnaam herdrukt.





21:47 Gepost door Reginald | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.